fbpx

Resim: Martin Bergsma

Kutsal Kitap’tan Okunacak Bölüm: 2.Samuel 12:1–23

Günahımı açıkladım sana, suçumu gizlemedim. “RAB’be isyanımı itiraf edeceğim” deyince, günahımı, suçumu bağışladın.Mezmur 32:5

Tüm günahların bir bedeli vardır. Günah ister küçük, ister büyük olsun, her zaman birisi onun bedelini öder.

Çocuk kötü bir şey yaptığı her seferinde babası ahır kapısına bir çivi çakan bir gençle ilgili bir öykü vardır. Bir süre sonra ahır kapısı bir sürü çiviyle doldu. Bir gün çocuk Mesih’i kalbine kabul etti. Baba, oğluna bağışlanmış olmanın harikalığını iyice anlatabilmek için, onu ahıra götürüp her çiviyi tek tek söktü. “Tüm günahlarının bağışlanmış olması işte bu demektir. Bu günahlar sonsuza dek yok oldular” dedi.

Çocuk çok etkilenmişti. Sonra kapıya bakarak, “Ama baba, bu çivi izlerini nasıl yok edebilirim?” diye sordu. Babası, “Üzgünüm, ama izler kalacak” diye yanıt verdi.

Kaç kez geride bırakacağı izlerin farkına varmadan kapılara çiviler çakmışızdır. Bazı delikler diğerleri kadar büyük olmayabilir ama yine de izleri kalıcıdır. Ancak izin peşimizi bırakmaması gerekmez. Orada olduğu halde yine de zafere sahibiz. Nasıl mı? Tanrı’nın bağışlamasından ötürü.

Davut, Bat-Şeva ile işlediği günahın bedelini ağır ödemişti. Günahını itiraf ettiği ve Tanrı çiviyi yerinden çıkarttığı halde, Davut hayatı boyunca derin bir üzüntü taşıdı. Ancak bu onu bağışlanmanın bereketinden yoksun bırakmadı.

Günahlarımızın sonuçlarından ötürü acı çeksek de, yeniden doğmuş ve Mesih’in günahlarımız için sunduğu kurbanı kabul etmiş olan bizler O’nun sonsuz bağışlamasından ötürü sevinebiliriz. Rab’be şükürler olsun


Hiçbir çivi asla çıkarılamayacak kadar paslı, büyük ya da küçük değildir.