fbpx

Resim: Jillian Cooper

Kutsal Kitap’tan Okunacak Bölüm: Matta 10:29-31; 1.Petrus 5:5-9

Bütün insanlığın Tanrısı RAB benim. Var mı yapamayacağım bir şey? — Yeremya 32:27

Bir Tanrı adamı bir ormanda gidiyormuş. Birden bire bir boz ayı gören atı ürkmüş ve adam yere yuvarlanmış. Adam gelmekte olan ayının karşısında yerde yatıyormuş. Tanrı’ya kendisini kurtarması için gayretle dua etmiş. Birden mucizevi bir şekilde ayıdan kaçarak atına atlayıp son hızla oradan uzaklaşabilmiş.

O akşam hayatını kurtaran Tanrı’nın lütfuna hayranlık duymuş ve yüreği minnettarlıkla dolmuş. Bunları düşünerek yatarken, odasına bir sivrisinek girmiş. Tanrı adamının üzerinde daireler çizip inişe hazırlanmış. Adam ona vurmaya çalışmış ama kaçırmış. Aç sivrisinek yine adamın üzerinde dolanmaya başlamış. Bu düello saatlerce devam etmiş. Tanrı adamı geceyi uykusu bölünerek rahatsız bir şekilde geçirmiş.

Ertesi sabah, keyifsiz ve aksi bir şekilde kalkmış. Yanlış gidenin ne olduğunu düşünmüş. Sonra ayının karşısında Tanrı’nın yardımına ihtiyacı olduğunu bildiğini ama küçük sivrisineğin icabına kendisinin bakabileceğini düşündüğünü anlamış.

Biz de birçok kereler aynı şekilde davranırız. Tabii ki, Tanrı’nın Kızıl Deniz’i yardığını biliriz. Ama bizi rahatsız eden küçük sinir bozucu bir sorunu kendi başımıza halledebileceğimizi düşünürüz. Mezmur 37:1, “Kızıp üzülme” der. Sorunlarımızın çoğu büyük ayılar değil, rahatsız edici küçük sivrisineklerdir. Buna karşın ruhsal enerjimizi tüketip bizi sinirli ve endişeli bırakırlar. Bugünkü anahtar ayetimizdeki Tanrı’nın, “Var mı yapamayacağım bir şey?” sorusunu düşünün.


Tanrı sıkıntıda yardımcımızdır, ancak eğer endişe ederseniz tek başınıza kalırsınız.