fbpx

Resim: Canva

Kutsal Kitap’tan Okunacak Bölüm: 1.Krallar 17

Dereden su içeceksin ve buyruk verdiğim kargaların getirdiklerini yiyeceksin. 1.Krallar 17:4

Anlatımı iyi biliyoruz. İlyas ve onun Tanrı’ya imanına bir daha bakın. Bu iman ancak Tanrı’yı tanımayı ve O’na güvenmeyi öğrendiğimizde gelir. Tanrı’yı ne kadar çok tanırsak, O’na o kadar çok güvenebiliriz.

Öyle gözüküyor ki, İlyas, Tanrı kendisine ne yapması gerektiğini söyler söylemez bu ırmağın yanına gitmişti. Tanrı’nın bizim için sağlayacaklarına sahip olmak istiyorsak, bizim de Tanrı’yı tanımayı ve O’na güvenmeyi öğrendikçe, Tanrı’nın gösterdiği yolda gitmemiz lazımdır. Tanrı’nın bizden hiçbir zaman Kutsal Kitap’a aykırı bir yolda gitmemizi istemeyeceğini aklımızda tutalım. Biz de İlyas gibi, geleceğimizi Tanrı’nın ellerine bırakıp O’na güven duymaya razı mıyız?

Ben bazen bunda zorlanıyorum. Şu ya da bunun derhal yapılması gerektiğini düşünüyorum ama Tanrı anlamadığım bir nedenden ötürü, “Bekle” diyebiliyor. Belki de ırmak daha kurumamıştır ama yavaş yavaş kurumaktadır ve Tanrı’nın yardımına ihtiyacımız olduğunu düşünürüz. Evet, Tanrı İlyas’a bir çukur kazmasını söyleseydi İlyas’ın bunu yapması gerekirdi. Ama bizler Tanrı’nın önünden koşmayalım. Tanrı’nın sağladıkları bizi o durumlardan geçirmek için her zaman yeterli olacaktır!

İlyas o dul kadına daha önce gitseydi ya da Tanrı’ya gitmesi gerektiğini hissetmediğini söyleseydi neler yaşayacağını bilmiyoruz. İlyas, Efendisi Tanrı’nın ardından gitmişti.

Günümüzde biz de aynısını yapalım ve yolu bilen ve sonu şimdiden gören Birisi’ne güvenmeye razı olalım. Bu Birisi, tabii ki Tanrı’dır. Tanrı bazen çocuklarının ihtiyacı olan şeyleri sağlamak için çeşitli yollar kullanır. Tanrı’nın bereketleri her zaman yeterlidir. Bu dul kadının evinde ihtiyaçları yeterince karşılanmıştı. Bolluk içinde yaşadıklarını okumuyoruz. Bizler de savurgan olmamak için sahip olduğumuz şeyler konusunda dikkatli olalım ve her şeyi Mesih’in iyi kâhyaları gibi kullanalım.


“Dikkatli olun!” dedi. . . “Çünkü insanın yaşamı, malının çokluğuna bağlı değildir.” Luka 12:15