Resim: kailash kumar
Hazırlayan: Haluk Yılmaz
RAB çobanımdır,
Eksiğim olmaz.
2 Beni yemyeşil çayırlarda yatırır,
Sakin suların kıyısına götürür.
Bir çobanın olsaydı nasıl olurdu?
Geçtiğimiz günlerde kırsal bölgeye yaptığımız bir gezide büyük bir koyun sürüsünün yol boyunca yürümesi nedeniyle aracımız durduruldu. Aceleleri yoktu. Baktık ve dikkati dağılmış gibi görünen dağınık bir adam gördük, ama o sadece yol kenarındaki koyunlardan biriyle ilgileniyordu. Kısa süre sonra asasını tekrar aldı ve sürüyü yoldan uzaklaştırdı ve yolumuza devam ettik.
Geriye dönüp baktığımda o koyunları düşünüyorum. Yol onlar için en rahat yer değildi ama hiçbirinin hareket etme kaygısı yoktu. Aslında onların hiçbir endişesi yoktu. Neden? Çünkü onların bir çobanları vardı ve onlara rehberlik edeceğine güveniyorlardı. Elbette o sırada bir koyunla meşguldü ama ihtiyaç duyduklarında aynı ilgiyi kendilerinin de bekleyebileceğini biliyorlardı.
Üstelik yolun varış yeri olmadığını da biliyorlardı. Yeşil çayırlara gidiyorlardı ve çoban onları oraya götürüyordu.
Bu resmi seviyorum çünkü hayatın kaygılarıyla çoğu zaman çok fazla yük altında olduğumu ve çok meşgul olduğumu biliyorum ve bir çobanın bana rehberlik etmesini gerçekten istiyorum.
Davut Peygamber, Mezmur 23’te RAB’bi Çoban olarak tanır. Çobanıyla birlikte yaşamı, onun tüm ihtiyaçlarını karşılayan yemyeşil otlakları ve serin suları içerir ve onun HİÇBİR EKSİKLİĞİ yoktur.
Bazılarımız kendi yolumuzu takip ediyoruz ama sonunda bir hendeğe ya da umut verici görünen ama hiçbir amacı olmayan uzun, dolambaçlı bir yola saplanıp kalıyoruz.
Ancak Kutsal Kitabın Tanrısı hem yaşamlarımıza bir amaç verir hem de onu takip ettiğimizde bizi destekler. Mezmurun geri kalanının da gösterdiği gibi, hayat her zaman kolay değildir ama tatmin edicidir ve eğer çobanımızla birlikte olursak olmamız gereken yerde olduğumuzu biliriz.
Yeni Antlaşma’da İsa’nın İyi Çoban olarak anıldığını, koyunlarını tanıdığını ve onlara isimleriyle hitap ettiğini okuyoruz. İsa’nın sürüsününe katılmak, O’nun sizi sevdiğine ve hatta sizin için hayatını feda ettiğine güvenmek anlamına gelir. İyi haber, O’nun ölümden dirildiği ve bu hayatta O’nu takip edenlerin, gelecek hayatta da O’nun sürüsünün bir parçası olacağıdır.
Neden İsa? Çünkü O bizim çobanımızdır.
