fbpx

Resim: Canva

Kutsal Kitap’tan Okunacak Bölüm:  Daniel 3:8–30

Bakın, gümüşü arıtır gibi olmasa da sizleri arıttım, sıkıntı ocağında denedim.Yeşaya 48:10

Güzel bir Pazar sabahıydı. O sabah adına Anna diyeceğimiz bir kız kardeş arınma ihtiyacı hissetmişti ve bu isteğini göksel Babası’na “Ya Rab, beni arıt” şeklinde taşımıştı.

Bu Pazar sabahı, Anna’nın ailesi kiliseye 4,5 litrelik bir şişe süt götürüp onu oradaki ailelerden biriyle paylaşmaktan söz ediyordu. Süt buzdolabına konulabilir ve toplantıdan sonra diğer aile sütü evlerine götürebilirdi. Toplantının başlamasından yedi dakika önce, Anna sütü buzdolabına götürüyordu ki ana salonun tam ortasındayken bir kaza oldu. Cam kırıldı ve süt döküldü. Bir kardeş hemen gelip yerleri sildi, bir kız kardeş de başka gereçler getirdi. Herkes katkıda bulundu, ortalığı çabucak temizlediler ve zavallı Anna’yı rahatlattılar.

Daha sonra Anna, Tanrı’nın kendisinin isteğini nasıl yanıtladığını paylaştı. Bu tatsız olay, Tanrı’nın onu alçaltarak yüreğini arıtmasının yolu olmuştu.

Şunlar da gözlemlenebilir: Kardeşler durumla alay etmek yerine onu düzeltmek için birlikte istekle çalışmışlardı! Birisi bir hata yaptığında ya da bir ihtiyacı olduğunda, ben o durumla alay edip dedikodu mu ediyorum, yoksa durumu düzeltmeye istekle çalışan, ilgili bir yüreğim mi var? Anna’nın bu hoş olmayan durum karşısındaki tutumu, onun kendi yüreğini arıtmasına yardımcı ve başkalarına da bereket oldu. İnsanlar bizi gözlemliyorlar. Hoş olmayan durumların yüreğimizi arıtmasına izin verirken bunlara verdiğimiz tepkiler etrafımızdakilerin yüreklerini kutsasın!


Etrafımızdakiler için ya bir tökez taşı, ya da insanların Tanrı’ya daha çok yaklaşmasına yardım eden bir sıçrama tahtasıyız.