fbpx

Resim: geRsweb

Kutsal Kitap’tan Okunacak Bölüm: Luka 22:39–53

Bizler günah karşısında ölelim, doğruluk uğruna yaşayalım diye, günahlarımızı çarmıhta kendi bedeninde yüklendi. O’nun yaralarıyla şifa buldunuz. — 1.Petrus 2:24

Kurtarıcımız acılar adamıydı, hastalığı yakından tanımıştı. En karanlık gecede hor görüldü ve yapayalnız bırakıldı. Karanlığın gücü, tüm dünyaya en karanlık günü getirdi. Yılanın soyu, kalbi kırıkları iyileştiren Kişi’nin topuğuna saldıracaktı. Kendisinde yaşam ve ölüleri diriltme gücü olan Kişi, herkes için ölümü tadacaktı. Bu kutsal Tanrı Oğlu, lekesiz bir kuzununki kadar değerli olan kanını sizler ve benim için kefaret olmak üzere akıtacaktı.

Kurtarıcımız’ı böylesine büyük bir bedel ödemeye yönelten neydi? İsa kendisini bekleyen sevinç uğruna sona kadar dayanmıştı. O’nu çarmıha götüren insanların kalplerini eritecek olan şey, sevgiydi. Bunu dertli ruhlara bağışlanma ve barış götürmek için yapmıştı.

Bazen bir gecenin aşırı karanlık olduğunu düşünebilirsiniz. Gününüz karanlık ve kasvetli olabilir. İsa’nın daha karanlık bir geceden ve daha karanlık bir günden geçtiğini hatırlayın. İsa, Kendi üzüntüleri için değil, bizim günahlarımız için acı çekti.

Yapmak için gelmiş olduğu işi tamamladı ve mezardan zaferle çıktı. Biz de yeni bir günün ışığında yaşayabiliriz!


İsa ben yaşayayım diye öldü.