Resim: Canva
Ama siz, sevgili kardeşlerim, kendinizi tümden kutsal olan imanınızın temeli üzerinde geliştirin. Kutsal Ruh’un yönetiminde dua edin. Rabbimiz İsa Mesih’in sizi sonsuz yaşama kavuşturacak olan merhametini beklerken kendinizi Tanrı’nın sevgisinde koruyun. — Yuhanna 20-21
Üçlübirlik Tanrımız’ın sevgisi üzerinde derinlemesine düşünmek kaygıya bir çaredir. Baba’nın sarsılmaz sevgisinde rahat ederiz: “Bakın, Baba bizi o kadar çok seviyor ki, bize ‘Tanrı’nın çocukları’ deniyor!” (1.Yuhanna 3:1). Ayrıca Oğul’un bizim yerimize gönüllü olarak ölmesiyle çarpıcı bir şekilde sergilenen bize yönelik sevgisini de hatırlarız (bkz. Yuhanna 10:18). Ve ruhlarımıza Tanrı’nın çocukları olduğumuza dair tanıklık ederek bizi Tanrı’nın sevgisi konusunda rahatlatan Kutsal Ruh’un hizmetine minnettarlık duyarız (bkz. Romalılar 8:16).
İlahi lütfun bu şekilde sergilenmesi ışığında, ilginç bir ifadeyle karşılaşmaktayız: “Kendinizi Tanrı’nın sevgisinde koruyun” (Yahuda 21). Yahuda bize Tanrı’nın sevgi çemberi içinde kalmamızı emrediyor. Bu, sonsuz kurtuluşunuzun, kendinizi kurtarılmış tutmanıza bağlı olduğu anlamına gelmez. Yahuda selamlamasında bunu açıkça belirtiyor: “Baba Tanrı tarafından sevilip İsa Mesih için korunmuş olan çağrılmışlar” (Yahuda 1). İsa’ya inananlar zaten Tanrı tarafından O’nun için korunmaktadırlar. Diğer Kutsal Yazılar bu güvenliğe tanıklık etmektedir. Bunun yerine, bu ifade Söz’e duayla itaat ederken ve İsa’nın dönüşünü beklerken Tanrı merkezli odağı sürdürmek anlamına gelir. Yahuda bize “kendinizi Tanrı’nın sevgisinde koruyun” şeklindeki ana buyruğunun üç disiplin aracılığıyla yerine getirildiğini öğretiyor.
Kendinizi “tümden kutsal olan imanınızın temeli üzerinde” geliştirmek, sağlam öğreti anlayışınızda ve uygulamanızda büyümek anlamına gelir. Bu, Mesih’te olgunlaşabilmeniz için (bkz. Efesliler 4:13-14) O’nda köklenip gelişmek ve imanda güçlenmek anlamına gelir (bkz. Koloseliler 2:7). Hristiyan olgunluğu bir binanın sağlam temeli gibidir. Endişeler gelip geçebilir ama Mesih’te temellendiğimiz için bizi ele geçiremezler.
Kutsal Ruh’un yönetiminde dua etmek, Söz’e göre dua etmek demektir. Yüreğinizi ve yaşamınızı Kutsal Yazılar’ın yetkisine teslim ettiğinizde, Ruh sizi doldurur (kontrol eder) (bkz. Efesliler 5:17-18). O’nun denetiminin (kontrolünün) bir meyvesi de duayla dolu bir yaşamdır. Duada sebat etmek, kendinizi İblis’e ve sizi rahatsız eden tüm endişelere karşı silahlandırmak için çok önemlidir (bkz. Efesliler 6:18). Tüm bunları yaparken, sizin için dua edeceği konusunda Ruh’ta rahat edebilirsiniz (bkz. Romalılar 8:26-27). Endişe dolu bir yaşam duasız olabilir. Ama dua dolu bir yaşam, Rab’bin ilgisine güvenerek her kaygıyı Rab’be götürür (bkz. 1.Petrus 5:7).
Rab’bin gelişini beklemek pasif bir şey değildir; sürekli bir beklenti içinde yaşamayı gerektirir. Hiç kimse İsa’nın ne zaman tekrar geleceğini bilemez (bkz. Markos 13:32). Gözlerimizi bu yaşamın geçici kaygılarına dikmek ve böylece kaygılarımızı arttırmak yerine, odağımızı sona, Mesih’in geri döneceği zamana çeviririz. Bu beklenti, imanlıda kutsallığı ve umudu besler (bkz. Luka 12:40; Filipililer 3:20; 1.Yuhanna 2:28). Bu, endişelerimize karşı bir önlemdir.
Bu disiplinler aracılığıyla kendimizi Tanrı’nın sevgisinde koruruz. Bununla birlikte, Yahuda’nın faydalı biçimde sonuçlandırdığı gibi, Tanrı nihayetinde imanımızı korur. O “sizi düşmekten alıkoyacak, büyük sevinç içinde lekesiz olarak yüce huzuruna çıkaracak güçtedir” (Yahuda 24).
Yahuda 1:24-25’i okuyun. Yahuda’nın mektubunun kapanış ayetleri size nasıl umut veriyor?
