fbpx

Resim: Canva

Kutsal Kitap’tan Okunacak Bölüm: 1.Samuel 20:30–42

Yavrularım, sözle ve dille değil, eylemle ve içtenlikle sevelim.1.Yuhanna 3:18

İsa’nın yaşamı ve hizmeti insanlık için sevgi ve merhametle doluydu. İsa etrafındaki hasta ve acı çeken insanlara uzandı. Öğrencilerine sevmeyi, “Hiç kimsede, insanın, dostları uğruna canını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur” (Yuhanna 15:13) diyerek öğretti. İsa, çarmıhta bizim için hayatını verdiğinde de aynen bunu yapmıştı.

Bunu günümüzde kendi hayatımıza nasıl uyarlayabiliriz? Biz dostlarımız için canımızı verebilir miyiz? Mesih’le birlik ve paydaşlık içindeysek ve O’ndan her gün yaşamlarımıza yol göstermesini istiyorsak, O bize etrafımızdaki insanlara uzanmak için fırsatlar verecektir. Fazla meşgul olmaya ve kendi ihtiyaç ve isteklerimize dalmaya başlayarak ve etrafımızda acı çeken insanlara karşı duyarsız olmaya kolaylıkla yatkınlaşırız. Cesaret verici bir söz, bir kart yollama ya da bir el sıkma, üzgün bir ruhu canlandırmakta çok etkili olabilir.

Bazen Tanrı başkalarına hizmet etmeyi öğrenmemize yardım etmek için bizi bazı deneyimlerden geçirir (1.Korintliler 1:4). En büyük oğlumuzu bir kazada kaybettiğimizde, başkalarına en çok yardım eden şeyin söylenen sözlerin miktarı değil, sadece acı çeken kişinin yanında olup ilgi göstermek olduğunu öğrendik. Dostlarımızın, kilisemizin ve ailemizin iyi sözleri ve yaptıkları iyiliklerin anılarına çok değer veriyoruz. Yirmi sekiz yıl sonra bile, onun ölüm tarihine yakın zamanlarda onlardan kartlar almak çok değerlidir. Biz de etrafımızdakilere karşı duyarlı mıyız? Biz de bir Yonatan olabilir miyiz?


Dünya dışarı çıktığında, içeri girene dost denir.