Resim: Canva
Sizde iyi bir işe başlamış olan Tanrı’nın bunu Mesih İsa’nın gününe dek tamamlayacağına güvenim var. — Filipililer 1:6
Tüm içten çabalarınıza rağmen utancınız devam ediyorsa, bunun normal olduğunu bilin. Bunun normal olduğunu bilmek, beklentilerinize yeniden yön verir. Başarısızlık ve ilerleme eksikliği olarak yorumlanabilecek şeyler (yine utanç var!) daha sonra uygun bir bakış açısına oturtulur.
Elçi Pavlus’un bugünkü metni, Fililpililere bu teşviki sağlamaktadır. İyi iş başladı ama henüz tamamlanmadı. Ancak Tanrı bir gün bu işi tamamına erdirecek.
Kutsal Kitap danışmanı ve öğretmeni olan Todd Stryd, utanç deneyimini tanımlamak için bir ses metaforu kullanır. Utançta, tüm gün, her gün sadece bir ses duyarız; kendini suçlamanın, kendinden nefret etmenin sesi. “Yeterince iyi değilsin. Çirkinsin. Dışlanmışsın. Kirlisin. Değersizsin. Reddedilmişsin. Kullanılıp atılabilirsin. Hatasın.”
Eğer utancın sesi yüreklerimizde bir solistse, gerçeğin sesini –Tanrı’nın sesini– dinlemek için çok çalışmalıyız. Utancın kökünü bu yaşamda tamamen kurutamayabiliriz. Hakiki büyüme, değersizlikle ilgili her doksan dokuz düşünce için artık Tanrı’nın sevgisi hakkında bir şey düşünebilir hâle gelmemiz anlamına gelebilir.
Yeterince iyi değil. Çirkin. Dışlanmış. Kirli. Değersiz. Ama seçilmiş.
Reddedilmiş. Kullanılıp atılabilir. Hata. Ama Tanrı tarafından bilinen. Ve sevilen.
Utancın sesi en yüksek sesle bağırıp çağırmaya devam etse de; ve Tanrı’nın sesi soluk ve zar zor anlaşılır bir nota söylese de; bu solo performans bir düet hâline gelir. İnanç, inançsızlığın kapısından içeri zorla girmeye başlamıştır.
Zamanla samimi bir şekilde Tanrı’nın sesine güvenmenin ve bu seste kalmanın peşinden gittikçe, düetin en sonunda farklı bir hâl aldığını fark edebilirsiniz. Tanrı’nın sesi yüreklerinizde giderek daha yüksek sese ulaşır. Bir vaaz sizi teşvik eder. Bir arkadaşınızın size verdiği önem, Tanrı’nın sizin için olan yüreğinin somut bir yansıması olarak size hizmet edebilir. Bir Kutsal Yazı metni sizin tutumunuzu değiştirebilir. Zaman içerisinde, Tanrı’nın yüreğinizdeki bir notası iki nota olur, ardından yirmi nota, ardından da elli nota olur. Henüz tamamlanmamış bile olsa, hatta utancın sesi tarafından hâlâ ikide bir kesintiye bile uğrasa, güzel bir melodinin ipuçlarını şimdiden duyabilirsiniz.
Ve içiniz rahat olsun… bu yarın veya bir yıl içinde veya elli yıl içinde gerçekleşmese de, bu birbiriyle uyumsuz düet bir gün sona erecek. Düet, tekrardan solo hâline gelecek. Bu sefer utancın sesi bastırılacak; sonsuza kadar. Tanrınız’la yüz yüze geleceksiniz ve o sizin yüreğinizin ve canınızın solisti olacak. Artık utanç olmayacak. Artık kendi kendini mahkûm etme olmayacak. Sonsuza dek sadece onay, kabul, onur ve sevgi olacak. Tanrı’nın başlamış olduğu iyi iş, tamamına erdirilecek.
Yüreklenin. Sebat edin. Bu uyumsuz düetin bir sonu var. Sizi bekleyen solo, hayal edebileceğimizden daha yüce ve güzel olacak ve bu melodi sonsuza dek sizin melodiniz olacak.
Utançla mücadelenizin normal olduğunu bilmek, utanç konusunda kat ettiğiniz ilerlemenin nasıl görüneceğine dair beklentinizi nasıl şekillendirmektedir?
