fbpx

Resim: Canva

Bunun üzerine Petrus İsa’ya gelip, “Ya Rab” dedi, “Kardeşim bana karşı kaç kez günah işlerse onu bağışlamalıyım? Yedi kez mi?” İsa, “Yedi kez değil” dedi. “Yetmiş kere yedi kez derim sana. —Matta 18:21-22

Bağışlama, Hristiyan yaşamın temel bir parçasıdır. Kutsal Kitap’ta sadece sözlerle teşvik edilmekle kalmaz, İsa’nın yaşamı ve ölümü ile Tanrı’yı hoşnut eden bir davranış olarak örneklendirilir. İsa’nın yaşamı ve sonunda günahlarımızın bağışlanması için çarmıha bile razı olması bizim için en büyük bağışlama örneğidir. Bağışlama, Tanrı’nın bir buyruğu olmasının yanı sıra, bozuk ilişkileri onararak ve iyileştirerek yaşamımıza esenlik getirir. Bağışlamayı seçtiğimizde, Tanrı’nın bize uzattığı lütuf ve merhameti başkalarına göstererek diğer insanlarla uzlaşma ve barış yolunu açmış oluruz.
 
Kutsal Kitap, bağışlamanın önemini tekrar tekrar vurgular. Matta 18:21-22‘de, Petrus İsa’ya kendisine karşı günah işleyen birini kaç kez affetmesi gerektiğini sorar. Cömert olduğunu düşünerek yedi kez mi diye ekler. İsa, “Yedi kez değil, yetmiş kere yedi kez derim sana”  diye yanıt verir. Böylece bağışlamanın sınırsız olması gerektiğini vurgular. İsa’nın yanıtı bağışlamanın tek defaya mahsus, hatta birkaç defaya mahsus bir eylem değil, sürekli bir yürek tutumu olduğunu gösterir. Tanrı’nın sevgisinin yüreğimize dolmasına ve bizi dönüştürmesine izin vererek, acı ve kırgınlıklar yerine bağışlamayı seçebiliriz.
 
Özellikle bizi derinden yaraladığında başkalarını bağışlamak son derece zor olabilir. Ancak, bağışlamamayı seçmek sadece diğerleriyle olan değil, Tanrı’yla olan ilişkimizde de bir engel oluşturabilir. Risk büyüktür. Efesliler 4:31-32 bizi, “Birbirinize karşı iyi yürekli, şefkatli olun. Tanrı sizi Mesih’te bağışladığı gibi, siz de birbirinizi bağışlayın” diye teşvik eder. Bağışlamayı seçerek, öfkenin ve acının üzerimizdeki etkisini reddederek ruhsal iyileşme ve yenilenmeyi yaşamımıza ve ilişkilerimize davet ederiz.
 
Bağışlama hem alan kişiye hem de veren kişiye özgürlük getiren bir armağandır. Bize Tanrı’nın lütfunu eksiksiz yaşamamızı ve bu lütfu başkalarına göstermemizi sağlar. Bağışlama yoluyla bozuk ilişkileri iyileştirmek Tanrı’nın yeryüzündeki egemenliğinin bir yansımasıdır ve bizi O’na yaklaştırır. Bağışladığımızda İsa’nın kurtarışını ve Mesih’in sevgisinin dönüştürücü gücünü sergileriz.

Bağışlama hem alan kişiye hem de veren kişiye özgürlük getiren bir armağandır.