Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı’nın yüceliğinden yoksun kaldı. — Romalılar 3:23
İsa’nın ölmesi neden gerekiyordu? Tanrı neden günahlarımızı sadece bağışlamadı?
İlk duyulduğunda bu normal bir soru gibi görünebilir. Tabii ki eğer arkadaşlarımızdan biri bize karşı günah işlerse, onu ölmeden bağışlayabiliriz. Peki neden Tanrı aynı şekilde bize affedemez?
Cevap nettir. Tanrı bizim gibi değildir. Tanrı tam kutsal ve adildir. Bu nedenle günahı görmezden gelemez ya da unutamaz.
Birinci olarak Tanrının kutsal ve adil olması güzel bir şey.
Tanrı hem bütün yeryüzünün yargıcıdır hem de tam istediğimiz türden bir yargıçtır – adil bir yargıç. Mesela eğer bir hırsız tüm paranı senden çalsaydı ve tutuklandıktan sonra mahkemede yargıç hırsıza şöyle deseydi; “Suçlusun. Ama ben sevgi dolu bir yargıcım, bu yüzden seni affediyorum. Özgürsün. Gidebilirsin.” Böyle bir durumda nasıl hissederdin?
Çok öfkelenirdin, çünkü bu büyük bir adaletsizlik olurdu! Hiç kimse haksız ya da rüşvete açık bir yargıç istemez.
İyi haber şu ki; Tanrımız adil bir Tanrı’dır. Tanrı’nın doğru olanı yapıp yapmayacağını asla merak etmek zorunda değiliz. O her zaman doğru olanı yapar ve suçluyu cezasız bırakmaz. Çünkü O adildir.
Tanrı, Mısır’dan Çıkış 34:6-7’te bize şunu hatırlatır:
“Musa’nın önünden geçerek, “Ben RAB’bim” dedi, “Rab, acıyan, lütfeden, tez öfkelenmeyen, sevgisi engin ve sadık Tanrı. Binlercesine sevgi gösterir, suçlarını, isyanlarını, günahlarını bağışlarım. Ama Hiçbir suçu cezasız bırakmam. Babaların işlediği suçun hesabını oğullarından, torunlarından, üçüncü, dördüncü kuşaklardan sorarım.”
Ama kötü haber şu ki, hepimiz suçluyuz. Tanrı Sözü’nde, Romalılar 3:23’te şöyle okuruz:
“Çünkü herkes günah işledi ve Tanrı’nın yüceliğinden yoksun kaldı.”
Hangi ülkeden, hangi etnik kökenden, hangi dili konuşuyor ya da hangi kültüre ait olursak olalım, istisnasız hepimiz – evet, sen de – günahkarız ve Tanrı’nın önünde suçluyuz. Yüreğinize dürüstçe bakarsanız, bunun doğru olduğunu göreceksiniz.
Öyleyse sorun şu: Tanrı hiç suçu cezasız bırakıyorsa ve hepimiz günah işlediysek, o halde nasıl affedilebiliriz?
Kutsal Kitap bu konuda çok açıktır. İşlenen her günah cezalandırılacaktır. Bu yüzden İbraniler mektubunun yazarı bize şöyle der:
“Kan dökülmeden bağışlama olmaz” —İbraniler 9:22
Bu, senin işlediğin her günahın mutlaka cezalandırılacağı anlamına gelir. İşte bu sorun, İsa Mesih’in müjdesini dünyadaki diğer bütün dinlerden ayıran ve ona inanan herkes için gerçekten güzel ve iyi haber yapan şeydir.
Çünkü İsa’ya iman eden kişi için Mesih onun günahını üzerine alır, onun yerine cezayı çeker ve onu günahtan temizler.
Petrus söylediği gibi, “Bizler günah karşısında ölelim, doğruluk uğruna yaşayalım diye, günahlarımızı çarmıhta kendi bedeninde yüklendi. O’nun yaralarıyla şifa buldunuz.” (1. Petrus 2:24).
İsa çarmıhta Tanrı zalim olduğu için ölmedi. İsa çarmıhta öldü çünkü Tanrı kutsaldır – günahı cezalandırır ve Tanrı sevgidir – günahkarları kurtarmak ister.
Bu nedenle insanın günahtan temizlenip yeniden Tanrı’ya kavuşmasının tek yolu, Tanrı’nın kendisinin müdahale edip sorunu ortadan kaldırmasıydı – yani günahı. Tanrı bunu İsa Mesih’in çarmıhtaki ölümüyle yaptı. Nitekim Kutsal Kitap’ta şöyle okuruz:
“Tanrı ise bizi sevdiğini şununla kanıtlıyor: Biz daha günahkarken, Mesih bizim için öldü. Böylece şimdi O’nun kanıyla aklandığımıza göre, O’nun aracılığıyla Tanrı’nın gazabından kurtulacağımız çok daha kesindir.” — Romalılar 5:8-9
Tanrı bizi bağışlarken adaletsiz bir yargıç gibi günahlarımızı görmezden gelmez. Tam tersine, söylediği şeyi yapar: günahı cezalandırır – çarmıhta. İşte Hristiyanlığın iyi haberi budur: Tanrı günahı çarmıhta zaten cezalandırdığı için, sen gerçekten günahlarının bağışlanmasını alabilir ve Tanrı’yı tanıyabilirsin.
İsa’yı Rab olarak kabul edip imanla Tanrı’ya güvendiğinde, Tanrı günahlarını alır, seni temizler ve sana Mesih’in doğruluğunu verir.
