fbpx

Resim: ARUIZHU

Kutsal Kitap’tan Okunacak Bölüm: 1.Timoteos 6

Efendimiz, İsa’yı görmek istiyoruz.Yuhanna 12:21

Çoğumuz Apollos’un etkili konuşma yeteneğine sahip değiliz. Çoğumuz Pavlus’un yaptığı gibi kiliseler kurmayacağız. Çok az kişi Petrus’un liderlik yeteneğinden pay almıştır. Hiçbirimiz Yuhanna’nın Patmos Adası’nda aldığı görüm gibi bir görüm almayacak. Luka’nın esin dolu yazılarıyla kıyaslandığında bizim yazma çabalarımız sönük ve sığ kalır. Listeyi uzatıp kendimizi başkalarıyla kıyaslamaya devam edebiliriz! Ama cesaretimiz kırılmadan önce Andreas’tan biraz cesaret alalım.

Zaten Andreas kimdi ki? Sözünü sakınmayan kardeşi Petrus’un yanında kendini arka plana atan ve diğerlerine nazaran tanınmayan biriydi. Kutsal Yazılar’da Andreas’ın olağanüstü armağanlar sergilediğini görmüyoruz. Ben onun, tıpkı sizin ve benim gibi sıradan biri olduğunu düşünüyorum. Belki arkadaşları ona “Andi” diyorlardı! Ancak Andreas’ın hayatını inceleyince kutlu bir alışkanlık görmekteyiz. Andreas insanları sessizce İsa’ya yöneltiyordu (Yuhanna 1:42; 6:8, 9; 12:22).

Bugünkü Kutsal Kitap okumamızda, Andreas İsa’nın yanına küçük bir çocuk getirmişti. Çocuğun mütevazı yemeği o günkü büyük mucizenin malzemesini oluşturuyordu. Birisini İsa’ya yönelttiğimizde bunun sonuçlarının etki alanını bilmeyiz. Elinizde Müjde’yle ilgili bol bol broşür bulunsun. Bunları dağıtın ya da kalabalıkların olduğu yerlere bırakın. Broşürler düşük ücretli ya da ücretsizdir, ama yarattıkları fırsatlar sonsuzdur. Hristiyan olmayan dostlarınızı kiliseye davet edin. Hafta içindeki konuşmalarınızda insanlara İsa’yı işaret ederek bir “Andreas” alışkanlığı geliştirin. Ruhsal konulardaki konuşmaları memnuniyetle karşılayın. (Her sorunun yanıtını hemen bilmek zorunda değiliz.) Ve şunu unutmayın ki, çöpünüzü toplayan adam kadar bankacınızın da İsa’ya ihtiyacı vardır.


Cennet yolunda olanları, oraya tek başına gitmek tatmin etmeyecektir.