fbpx

Buyrukların doğrultusunda yol göster bana, çünkü yolundan zevk alırım. —Mezmur 119:35

Mezmur 119 Tanrı Sözü’nü kutluyor. Mezmur yazarı çok sevinçliydi ve Tanrı Sözü’nden o kadar zevk aldı ki konuyu 176 ayet boyunca devam ettirdi! Bir bölümündeki tüm ayetlerinin aynı harfle başladığı bu Memur’un 22 bölümü vardır. Mezmur İbrani alfabesinin 22 harfini baştan sona kadar geçmektedir. Diyebiliriz ki; Mezmur yazarı Tanrı Sözü’nün A’dan Z’ye kadar tamamlanmış ve yeterli olduğunu ifade ediyor. Ayrıca Tanrı Sözü’nün tam ve tatmin edici bir yaşam için gereken ve ihtiyaç duyulan her şey olduğunu kastediyor. Başından sonuna kadar, Tanrı Sözü mükemmeldir. Son olarak, Tanrı Sözü’nün onun en büyük zevki olduğunu söylüyor.

Nelerin bize zevk verdiği hakkında düşünürsek aklımıza birçok şey gelir: ailemiz, arkadaşlarımız, eğlencelerimiz, evimiz, sahip olduğumuz her şey…Rab’deki kardeşlerimiz, işimiz bile bazı anlarda zevk verebilir. Ama bunlardan hiçbiri bize sürekli zevk veremez. Hiçbir şey bizi tamamıyla tatmin edemez. Bunlardan hiçbiri mükemmel değildir. Bu dünyadaki hiçbir şey Tanrı Sözü kadar tam ve tatmin edici değildir. Memur’un yazarı şunu bile söyleyebiliyor: “Sevinç duyuyorum öğütlerini izlerken, sanki benim oluyor bütün hazineler.” (Mezmur 119:14). Bir kralın hazinesi bile bu yazara Tanrı Sözü kadar kıymetli gelemez. Büyük ihtimalle bunun yazarı Kral Davut idi ve yazar sebepsiz yere bunu yazmıyor. Kralın bütün zevkleri ve gücü onun için Tanrı Sözü’nden çok uzaktaydı.

Gerçi zevk verici bulduğu şey sadece Tanrı Sözü değildi. Bu Memur’da Tanrı Sözü’nü birçok kez “emirler” olarak nitelendiriyor. Tanrı bilgisi harika ve tatmin edici olsa bile, Tann’ya itaat etmek en büyük berekettir. Bu doğru. Tanrı’ya itaat etmek her şeyden çok daha iyidir. Rab İsa bunu şöyle söylüyor: “Beni seven sözüme uyar, Babam da onu sever. Biz de ona gelir, onunla birlikte yaşarız.” (Yuhanna 14:23) Tanrı’ya itaat etmek en harika şey çünkü Tanrı Kendisi ’ne itaat edenle birlikte yaşar. Bu nedenle Tanrı’nın emirleri Mezmur yazarı için zevkti. Emirler, yazarın Tanrı’yla yakın bir ilişkiye girmesine neden olmuştu. Emirler, Tanrı’nın nelerden hoşnut olduğunu ona gösterdi. İtaat ettiğinde Tanrı memnun oluyordu ve memnunluğunu kuluna gösteriyordu. Tanrı sert bir efendi değildir, seven bir Baba’dır.

Yeryüzündeki yaşamın değerleriyle çok kolayca tatmin olabiliyoruz. Bencil ve günahın yollarında bulunmaya ya da onunla tatmin olmaya alışmışız. Bırakılması zor bir alışkanlık bu, ama Tanrı’nın yardımıyla O’nun emirlerinden daha derin zevk almaya adım adım yönlendirilebiliriz. Tanrı’yı neler memnun ediyor diye öğrenmek için O’nun Sözü’nü çalışacağız. Sonra bu emirleri dualarımıza konu yapacağız. Tanrı’ya itaat etmemiz için Tanrı bize yardım etmekten memnun olacak. Ayrıca O’nun emirlerinden zevk almamızı sağlamaya da memnun olacak. Bunu Tanrı’dan duayla isteyip her gün arayalım.

Buyrukların doğrultusunda…zevk alırım.