Resim: Canva
Ey tembel kişi, git, karıncalara bak, onların yaşamından bilgelik öğren. — Süleyman’ın Özdeyişleri 6:6
Bilge bir işçi, çalışkan karıncayı örnek alır (bkz. Süleyman’ın Özdeyişleri 6:6-8). Gayreti olmayan tembel kişinin tersine (bkz. Süleyman’ın Özdeyişleri 6:9-11), karınca sürekli hareket halindedir. “Başkanı, önderi ya da yöneticisi” olmadığı hâlde emek vermeye devam eden karınca gibi (7. ayet), bilge kişi de patronu bakmadığı anlarda bile çalışkandır. Gözetime gerek duymadan çalışır ve sürekli talimat alması gerekmez. Bunun yerine, kendisinden istenmeden problemleri çözmek için inisiyatif alır. Bilge bir işçi, verilen bir görev tamamlandığı zaman oturup yeni talimatlar beklemek yerine vaktini üretken şekillerde kullanmanın yoluna bakar. Tıpkı karınca gibi, o da geleceği düşünür. “Yazın erzaklarını biriktirirler, yiyeceklerini toplarlar biçim mevsiminde” (8. ayet).
Bilge işçiler kendilerinin güçlü ve zayıf noktalarının farkındadırlar. Bazı insanlar oldukça yapılandırılmış bir ortamda iyi iş yaparlar. Diğerleriyse daha fazla esneklik ve bağımsızlık sunan işlerde başarılı olurlar. Daha az yapılandırılmış olan işler, çalışanların kendi kendilerini motive etmelerini gerektirir. Daha az yapılandırılmış işlerde çalışan bazı kişiler, dikkatlerini kolayca dağıtabilir, tembellik ve oyalanma gibi ayartılara kapılabilirler. İmanlılar bu ayartıların farkında olmalı ve bunlarla savaşmalıdırlar. Aynı zamanda kendimizi de tanımamız gerekir. Sıkı denetim altında bocalayan bazı kişiler, daha fazla özgürlük ve esneklik olan ortamlarda başarılı olurlar. Esnek çalışma ortamında başarılı olmayan bazı kişilerse daha yapılandırılmış işlerde oldukça başarılı olabilirler.
Bilge işçiler, mesleklerinde uygun bir şekilde motive olurlar. Bir Hristiyan’ın, elinden gelenin en iyisini yapmasının gerekmesinin birçok nedeni vardır. Çok çalışan bir kişi işinde başarılı olacak (Süleyman’ın Özdeyişleri 10:4), bu da onun ihtiyaçlarını karşılamasını ve başkalarına cömert davranmasını sağlayacaktır. Buna ek olarak, Yusuf, Daniel ve Nehemya gibi örneklerde görduğümüz gibi, iş yerinde sadakat, Müjde’ye tanıklıktır (bkz. 1.Timoteos 6:1). Bir Hristiyan’ın tembel olması ve kötü bir iş çıkarması, utanç verici bir tanıklıktır.
Pavlus, Hristiyan bir patronumuz varsa, nasılsa imanda kardeşimiz olmasından ötürü sorun çıkmayacağını düşünüp az gayret göstermek yerine, bu kişi için özellikle çok çalışmamız gerektiğini öğretir. “Efendileri iman etmiş olanlarsa, nasıl olsa kardeşiz deyip efendilerine saygısızlık etmesinler. Tersine, daha iyi hizmet etsinler. Çünkü bu iyi hizmetten yararlananlar, sevdikleri imanlılardır. Bu ilkeleri öğret ve öğütle” (1.Timoteos 6:2).
Hak ettiğimiz dünyasal ödüle ve itibara kavuşamasak dahi, çok çalışmanın arkasındaki nihai motivasyon, nihayetinde yaptığımız işin Rab için olmasıdır. “Rab’den miras ödülünü alacağınızı bilerek, her ne yaparsanız, insanlar için değil, Rab için yapar gibi candan yapın. Rab Mesih’e kulluk ediyorsunuz” (Koloseliler 3:23-24).
Süleyman’ın Özdeyişleri’ndeki karıncayı örnek alarak çalışma alışkanlıklarınızı nasıl değiştirebilirsiniz?
