Dünyayı da dünyaya ait şeyleri de sevmeyin. Dünyayı sevenin Baba’ya sevgisi yoktur. Çünkü dünyaya ait olan her şey –benliğin tutkuları, gözün tutkuları, maddi yaşamın verdiği gurur– Baba’dan değil, dünyadandır. Dünya da dünyasal tutkular da geçer, ama Tanrı’nın isteğini yerine getiren sonsuza dek yaşar. — 1.Yuhanna 2:15-17
Dunyayı Sevmek Nedir ve Bu Bize Ne Zarar Verir?
1 Yuhanna 2:15-17‘de Kutsal Kitap, “ Dünyayı da dünyaya ait şeyleri de sevmeyin. Dünyayı sevenin Baba’ya sevgisi yoktur,” diye uyarıyor. Burada “dünya” Tanrı’dan uzaklaşan günahkar arzuları kastediyor: bedenin arzuları (şehvet), gözlerin arzuları (açgözlülük) ve yaşam gururu (kibir). Bu sevgiler Baba’dan değil, geçici dünyadan gelir.
Dünyayı Sevmek Anlamı
Bu aşk, Tanrı’nın isteğini terk edip maddi zevkler, statü ve ego peşinde koşmaktır. Bedensel şehvetler insanı günaha sürükler, gözlerin arzusu tüketim çılgınlığına, yaşam gururu ise kendini Tanrı’nın yerine koymaya iter. Dünya sevgisi, namaz yerine mal biriktirmek veya gösteriş için yaşamak gibi, kalbi Allah’tan uzaklaştırır – tıpkı Yakup 4:4‘te “dünyayla dostluğun Tanrı’ya düşmanlık olduğunu” denmesi gibi.
Takip Edenlere Zararı
Dünya sevgisi, Baba sevgisini kalbimizden atar ve bizi boşluğa mahkum eder. Arzuları geçicidir; “Dünya da dünyasal tutkular da geçer, ama Tanrı’nın isteğini yerine getiren sonsuza dek yaşar” (1. Yuhanna 2:17). İsa’yı takip etmek isteyen için bu, ruhsal ölüm getirir: dua zayıflar, Kutsal Ruh’un rehberliği kaybolur, sonsuz hayat yerine fanilik seçilir.
Tanrı İradesine Dönüş
Gerçek özgürlük, İsa Mesih’te bulunur. O, “Ben dünyanın ışığıyım. Benim ardımdan gelen, asla karanlıkta yürümez” der (Yuhanna 8:12). Dünya tuzaklarından kurtulmak için tövbe edin, Tanrı’nın Sözü’nde yaşayın ve O’nun sevgisinde kalın – bu, sizin gibi arka planından gelenler için bile, İsa’nın çarmıhtaki kurtuluşuyla mümkün olan ebedi hayat yoludur.
